Menu

Geef mij maar écht vakwerk

17 november, 2015

Gisteren was in in Genemuiden. Deze stad (ja, het is een stad) is vooral bekend vanwege de omvangrijke tapijtindustrie. Als redacteur van vakblad Mobilia bracht ik er onder meer een bezoek aan het Tapijtmuseum.

Indrukwekkend om te zien in welke omstandigheden er vroeger in die contreien werd gewerkt. Ik hoorde de razende machines. En dit was er telkens nog maar eentje en dat ook nog maar korte tijd. Ik stelde me dan ook voor wat voor een oorverdovend lawaai het moet zijn geweest als er tien of meer van dit soort apparaten op een rij stond te bulderen. Dag in, dag uit.

Echt vakmanschap

En ik hoorde de verhalen van de vrijwilligers van het museum. Stuk voor stuk echte vakmensen, die met liefde vertelden over het beroep dat ze vroeger uitoefenden. “Ik was 10 jaar toen ik voor en na schooltijd al werkte. Kinderarbeid, ja. Maar ik ben er niet minder van geworden.” Dubieus en dubbel, misschien, maar wel de woorden uit de mond van een echte vakman.

Het echte ouderwetse vakwerk, wanneer mensen iets maken. Prachtig vind ik dat. Eén van de voordelen van mijn werk: ik mag geregeld bij bedrijven achter de schermen kijken. Machtig interessant!

Ik was in het museum voor een bepaald doel. Dat verhaal zal in het eerste nummer van 2016 in Mobilia staan. Maar ik maakte ook een aantal foto’s in het museum, die hoogstwaarschijnlijk het blad niet halen. Jammer om er niets mee te doen, vandaar dat ik ze in een mooi Flickr-album heb gegoten.


Tapijtmuseum Genemuiden

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *